Arzuya Susamış

Açıklama

“Arzuya Susamış”, Tenin dinginliğiyle ahşabın sıcaklığı birbirine karışır. Duruşta bir teslimiyet, parmak uçlarında bekleyen bir davet… İçkinin serinliği, fıçının ağırlığında saklanırken; susuzluk sadece boğazda değil, bedenin her kıvrımında yankılanır. Ne zaman vardır bu sahnede, ne de bir hikâye başı. Sadece arzunun suskun diliyle kurulan bir denge.

Kayın kerestesinin doğal damarlarında gezinir izleyenin bakışı. Fırınlanmış, kurutulmuş, kat kat işlenmiş yüzey, çıplaklığın altında bir başka ten gibi durur. Renkle derinleşmiş, vernikle mühürlenmiş bu form; dokunulmadan anlatılan bir hissin ta kendisidir. “Arzuya Susamış” bir açıklama istemez — hissetmeyi bekler.